از سوى سوم مطلب را روشنتر مىسازد كه به عنوان نمونه به ذكر چند روايت زير قناعت مىكنيم ! 1 - در حديث معروفى از پيامبر ص مىخوانيم كه فرمود : حلالى حلال الى يوم القيامة و حرامى حرام الى يوم القيامة : « حلال من تا روز قيامت حلال است و حرام من تا روز قيامت حرام » ( 1 ) . اين تعبير بيانگر ادامه اين شريعت تا پايان جهان مىباشد . گاهى حديث فوق به صورت حلال محمد حلال ابدا الى يوم القيامة و حرامه حرام ابدا الى يوم القيامة لا يكون غيره و لا يجيء غيره نيز نقل شده است : « حلال محمد هميشه تا روز قيامت حلال است و حرام او هميشه تا قيامت حرام است ، غير آن نخواهد بود و غير او نخواهد آمد » . 2 - حديث معروف « منزله » كه در كتب مختلف شيعه و اهل سنت در مورد على ع و داستان ماندن او بجاى پيامبر در مدينه به هنگام رفتن رسول خدا ص ، به سوى جنگ تبوك آمده نيز كاملا مساله خاتميت را روشن مىكند ، زيرا در اين حديث مىخوانيم : پيامبر به على ع فرمود : انت منى بمنزلة هارون من موسى الا انه لا نبى بعدى : « تو نسبت به من ، به منزله هارون نسبت به موسى هستى ، جز اينكه بعد از من پيامبرى نيست » ( بنا بر اين تو همه منصبهاى هارون را نسبت به موسى دارى جز نبوت ) ( 3 ) .

--> ( 1 ) « بحار الانوار » جلد دوم صفحه 260 باب 31 حديث 17 . ( 2 ) « اصول كافى » جلد اول « باب البدع و الرأى و المقاييس » حديث 19 . ( 3 ) اين حديث را « محب الدين طبرى » در « ذخائر العقبى » صفحه 79 ( طبع مكتبة القدس ) و « ابن حجر » در « صواعق المحرقه » صفحه 177 ( طبع مكتبة القاهره ) و تاريخ بغداد جلد 7 صفحه 452 ( طبع السعاده ) و كتب ديگرى همچون « كنز العمال » و « منتخب كنز العمال » و « ينابيع الموده » نقل كرده‌اند ( براى توضيح بيشتر در باره حديث منزله به جلد ششم تفسير نمونه صفحه 346 مراجعه فرمائيد ) .